ARL Vivette feest.jpg

De Arlésienne

In 2003, bij de viering van het 150e geboortejaar van Vincent van Gogh, maakte Peter Dictus een bewerking van L’Arlésienne van Alphonse Daudet. De titel verwijst niet alleen naar een door Van Gogh geschilderde vrouw uit Arles, maar heeft door de thematiek, de tijd en plaats van handeling – rond 1870 in de Provence – veel met de kunstschilder gemeen. Het stuk vertelt over Fréderi, een boerenzoon die, tegen beter weten in, verliefd is op een meisje uit de stad. Zijn familie ziet een huwelijk echter niet zitten; het meisje uit Arles zou niet deugen. Toch volhardt de jongen en dat wordt hem fataal. Machteloos ziet zijn omgeving toe hoe hij aan een feitelijke zelfvernietiging ten onder gaat.

Het stuk toont het tijdloze thema van de ultieme liefde. En de onbeholpenheid van de mens in dit opzicht, omdat de ultieme liefde niet bestaat (zoals ook het ultieme kunstwerk niet bestaat), tenzij die liefde levend wordt gehouden door de dood. Fréderi lijkt dat te beseffen: hij sterft liever met een ideaal voor ogen dan te moeten leven met een compromis.

Het toneelstuk van Daudet is door Peter Dictus omgewerkt naar een intieme vertelling, op maat geschreven voor een uitvoering in de tuin van het voormalige St. Annaklooster in Zundert. Bijzonder in deze bewerking is de vorm waarin de nieuwe tekst is gegoten: De Arlésienne is geschreven als een hoorspel, vanuit het perspectief van één personage, de oude herder Balthazar. Via hem wordt het publiek deelgenoot van de noodlottige liefdesgeschiedenis van Fréderi.

De Arlésienne werd door Het Zunderts Toneel twee zomers lang tientallen keren gespeeld.

Meer portfolio